Meteen naar de inhoud
Home » De geschiedenis van oplaadbare batterijen

De geschiedenis van oplaadbare batterijen

  • door

Tandpasta houder

Men zegt dat de oude Egyptenaren thee, meel en water gebruikten voor het poetsen van hun tanden. De meest gebruikelijke methode van tandenpoetsen in vroegere tijden was gebaseerd op het nat maken van de tanden met behulp van een mengsel van zout en water.

Tandplak groeide drie keer zo snel als de tanden een tijdje nat werden gehouden. Het nat houden van de tanden verminderde de opbouw van tandplak en tandvlees. Men geloofde ook dat de tanden van porselein of ivoor waren gemaakt, waarvan men dacht dat het aangenaam rook. In de jaren 1800 werd de larve van de maandbloem (Gloriosa) gebruikt als zoetstof om suiker te maken van de bladeren van de dagbloem (V bouffia), de bladeren werden ook gebruikt als laxeermiddel.

Tijdens het Victoriaanse tijdperk werd het gebruik van pastelkleuren voor tanden als vreemd beschouwd, en de witte kleur van de tanden werd geassocieerd met het imago van een opgeleid, hoogstaand en moreel persoon. Crèmes om de tanden te bleken werden in de jaren 1800 op grote schaal gebruikt, en de gel om de tanden te bleken deed zijn intrede in de jaren 1900. Chanel presenteerde voor het eerst een witmakende gel, Belita genaamd, in Setting of Fashion, waarvan werd gezegd dat het een crème was op basis van guave-extract. Een andere gel, Penox genaamd, werd in de jaren 1950 op de markt gebracht, en daarna verschenen er whitening gels om de tanden witter te maken. De lithiumbatterij – en dus de lithiumion batterijen – werden voor het eerst gebruikt in de telecommunicatie en Tandpasta houders. De eerste op grote schaal gebruikte batterij -de verdubbelingsbatterij- had de grootte van een horlogebatterij en was in staat om overtollige energie op te slaan. De eerste lithiumbatterijen verschenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het oorspronkelijke ontwerp was gebaseerd op de vorm van een paneel, maar aangepast zodat het een vlakke, gladde behuizing had. Lithiumbatterijen werden oorspronkelijk gebruikt als radiobatterijen, omdat ze over grote afstanden werkten.

Tot op de dag van vandaag worden lithiumbatterijen gebruikt in draagbare apparaten zoals camera’s, spelers en mobiele telefoons. Het grootste nadeel van lithiumbatterijen is hun geringe stroomopwekking. Ze geven veel warmte af tijdens het opwekken, en daarom hebben ze beschermende schakelingen nodig. Daarom worden lithium batterijen het best gebruikt in low-ikers, point-of-use apparaten, en klein elektrisch gereedschap. De oplaadbare lithium batterijen zijn er in drie spanningsgrootten.